Het verschil met hun vorige woning kan bijna niet groter zijn. “Van de hel naar de hemel”, omschrijft Brigitte het. De hel, dat was de flat waar ze woonden, op een paar straten afstand van de Camminghastraat. “Veel drugs en geweld; het was een soort getto”, zegt Henk hoofdschuddend. “Geen plek waar je je kinderen graag laat opgroeien. We zijn zo blij dat we hier nu zitten. Dit is een fijne buurt, de mensen houden het hier netjes. Voor ons is dat belangrijk, wij houden van netjes.”
Voor het gezin Jonker-Douma betekende de verhuizing een nieuw begin. Ze hadden een verdrietige en zware periode achter de rug. Op 23 juni 2023 overleed de zoon van Henk, 42 jaar oud nog maar. Brigitte vertelt kort wat er is gebeurd: “Hij is van een flat gevallen. Nou ja ‘gevallen’, ik denk moord. Hij had foute vrienden, voor zover je van vrienden kunt spreken. Die flat waar het gebeurde was twee blokken bij onze flat vandaan. Dus elke keer kwamen we langs die plek en moesten we eraan denken. Heel moeilijk. Voor ons was dat een extra reden om daar weg te willen.”
Praten over dat persoonlijke drama is voor Henk zichtbaar moeilijk. “Maar je moet positief blijven en doorgaan” zegt hij. “Ook voor je gezin. We wonen hier met onze kinderen van 11 en 14 jaar. Mijn kinderen uit een eerdere relatie zijn allang het huis uit en hebben zelf ook al kinderen. Volgende week komt mijn kleinzoon me helpen met de tuin. De voortuin is al netjes, nu moet de achtertuin nog.”
Al wonen ze nog maar een paar maanden in hun nieuwe huis, Henk en Brigitte weten nu al dat ze er nooit meer weg willen. Brigitte: “Voor 100 euro meer aan huur hebben we nu een comfortabel huis met tuin in een gezellige straat, in plaats van een flatje. We vinden het hier alle vier heerlijk. Of eigenlijk alle zes, want de honden zijn ook heel gelukkig!”
