Op maandag, dinsdag en woensdag (en soms ook op donderdag en vrijdag) is zij te vinden in de Buurtvalk. Anke is daar actief als vrijwilliger. “Deze plek is voor mij een tweede thuis”, zegt ze.
Over de tegenslagen in haar leven vertelt ze luchtig: “Ruim twintig jaar geleden viel ik zomaar opeens van mijn fiets. Het bleek dat ik een epileptische aanval had gehad. Dat was het begin van veel onderzoeken. In 2018 vertelden de specialisten dat de oorzaak lag in een deel van de hersenen dat operabel was. Zo’n operatie gaat in 70% van de gevallen goed. Maar helaas hoor ik bij de andere 30%. Ik was alweer thuis toen ik verward begon te praten. Met spoed werd ik met de ambulance naar het ziekenhuis in Amsterdam gebracht. Ik had een hersenbloeding gehad. Daarna is het eigenlijk niet meer goed gekomen. Ik kon mijn werk in de gehandicaptenzorg niet meer doen. En ik stopte met autorijden, want ik kan zomaar weer een epileptische aanval krijgen. Ook gingen mijn man en ik scheiden. Dus mijn leven stond in één keer helemaal op z’n kop.”
Inmiddels woont Anke met haar tienjarige dochter Emma in de wijk Het Eiland en heeft ze het druk met haar vrijwilligerswerk. “Ik had vol zelfmedelijden op de bank kunnen blijven zitten, maar zo zit ik niet in elkaar”, zegt ze. “Ik krijg nu een uitkering en toeslagen, maar wil niet zomaar mijn hand ophouden. Ik wil iets terug doen!”
Opbouwwerkster Sippie, die ook in de ruimte aanwezig is, geeft van een afstandje een aanvulling op Ankes verhaal: “Armoede en eenzaamheid komen veel voor in deze wijk. Dankzij vrijwilligers als Anke kunnen we daar iets tegen doen. Anke is goud waard. We noemen haar ‘hoofd vrijwilligers’ omdat ze alle vrijwilligers ondersteunt en bij veel initiatieven betrokken is. Zo is zij samen met een buurvrouw begonnen met de kledingbank.”
“Tsja, die kledingbank’, vervolgt Anke. “Dit gebouw wordt gesloopt. Daardoor hebben we straks geen ruimte meer voor de kleding. Het goede nieuws is dat we nu een kledingbus hebben. Het slechte nieuws is dat we daar geen chauffeur voor hebben… Misschien is het iets voor één van de lezers van deze rubriek?”
Waar de buurtactiviteiten plaatsvinden als De Buurtvalk gesloopt is, is nog onduidelijk. Ook privé weet Anke nog niet waar zij terecht gaat komen, want ook haar huis wordt gesloopt. “Ik hoop dat Emma en ik dan naar een huis met een tuintje kunnen”, zegt ze. “Als ambassadeur van de wijkvernieuwing op Het Eiland kan ik in ieder geval zeggen dat Elkien, Accolade en de gemeente er een mooie, leefbare en duurzame wijk van maken. Ik heb er alle vertrouwen in dat het goed komt met ons!”
